Beleid Nederland en Europa

Main content

De Nederlandse wet voor digitale toegankelijkheid is gebaseerd op internationale afspraken: een VN-verdrag en een Europese richtlijn.

VN-verdrag Handicap

De VN heeft het Verdrag Handicap in 2006 opgesteld. Het doel van het verdrag is dat mensen met een beperking op dezelfde manier kunnen leven als andere mensen. Dat kan alleen als zij websites en apps ook goed kunnen gebruiken. Die moeten dus toegankelijk zijn.

De Nederlandse overheid heeft begin 2016 besloten dit VN-verdrag te gaan uitvoeren. Het verdrag geldt in Nederland vanaf 14 juli 2016. Lees meer over het VN-verdrag op Rijksoverheid.nl.

EU-richtlijnen over toegankelijkheid

Naast het VN-verdrag zijn er ook Europese wetten over (digitale) toegankelijkheid. Richtlijn 1026/2102 helpt de Europese lidstaten om hun doelen op het gebied van toegankelijkheid te bereiken. Het helpt ze ook om te voldoen aan de verplichtingen uit het VN-verdrag Handicap. Daarnaast zorgt de richtlijn ervoor dat alle EU-landen met dezelfde toegankelijkheidseisen werken. Internationale ICT-bedrijven hoeven dan niet voor elk land aan andere eisen te voldoen.

Vanaf juni 2025 gaat nog een andere Europese richtlijn gelden: de European Accessibility Act (EAA): richtlijn 2019/882. Dan moeten ook de websites en apps van bedrijven aan de toegankelijkheidseisen gaan voldoen.

Omzetting naar Nederlandse wetgeving

Nederland is verplicht om te voldoen aan deze internationale afspraken. Daarom heeft de overheid  een bestaande wet aangepast en een nieuwe wet gemaakt.

Nieuwe wet: Tijdelijk besluit digitale toegankelijkheid overheid

De overheid heeft Richtlijn 1026/2102 omgezet naar een Nederlandse wet: het Tijdelijk besluit digitale toegankelijkheid overheid. In dit Besluit staat dat overheidsorganisaties hun websites en apps toegankelijk moeten maken. Dit Besluit is dan ook de basis voor de activiteiten van DigiToegankelijk.

Besluiten zijn meestal gebaseerd op een formele wet. Dat noem je dan de grondslag. De tijdelijke grondslag voor het Besluit is artikel 89 van de Grondwet. Uiteindelijk zal de Wet digitale overheid (Wdo) de grondslag gaan vormen. Op dat moment verdwijnt het woord ‘tijdelijk’ uit de naam van het besluit. Voor de leesbaarheid spreken we op deze website over het ‘Besluit digitale toegankelijkheid overheid’.

Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte

De Wet gelijke behandeling op grond van handicap en chronische ziekte is aangepast. Dat was nodig om te voldoen aan de eisen uit het VN-verdrag Handicap. De wet gaat nu ook over (digitale) goederen en diensten. Dit betekent dat bedrijven en overheden hun (digitale) aanbod zo toegankelijk mogelijk moeten maken.

Mensen die tegen een probleem met toegankelijkheid aanlopen kunnen via deze wet een aanpassing eisen.

Overheidsorganisaties moeten hun websites en apps toegankelijk maken.

Moties digitale toegankelijkheid

Wettelijk is digitale toegankelijkheid dus goed geregeld. Maar dat betekent niet dat alle websites en apps van de overheid al toegankelijk zijn. Tweede Kamerleden vragen daar regelmatig aandacht voor.

Op 9 november 2021 stemde de Tweede Kamer in met een motie over digitale toegankelijkheid van Kamerleden Bisschop (SGP), Ceder (CU) en De Korte (VVD). Zij vroegen in deze motie om een stappenplan om overheidswebsites en -apps zo snel mogelijk volledig digitaal toegankelijk te maken.

Staatssecretaris van Huffelen (Koninkrijksrelaties en Digitalisering) maakte dit stappenplan begin april 2022 bekend in een brief aan de Tweede Kamer. Kern van het plan: het kabinet gaat overheidsorganisaties ondersteunen om hun websites en apps sneller toegankelijk te maken. Ook komt er toezicht op het naleven van de wet.

Op 30 juni 2022 kwam het Kamerlid Ceder met een aanvullende motie. Hierin vraagt hij de regering om ervoor te zorgen dat in ieder geval de meest noodzakelijke apps van de overheid op korte termijn 100% toegankelijk zijn. Ook deze motie is door de Kamer aangenomen.